Nynorskordboka
sjølvutnemnd
adjektiv
eintal | fleirtal | ||
---|---|---|---|
hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
sjølvutnemnd | sjølvutnemnt | sjølvutnemnde | sjølvutnemnde |
Tyding og bruk
som har peikt ut seg sjølv til noko, til dømes til ein særskild posisjon;
Døme
- ho er sjølvutnemnd leiar for gruppa