Nynorskordboka
uvegerleg
adverb
Opphav
etter tysk unweigerlich; av vegre opphavleg ‘som ein ikkje kan vegre seg mot’Tyding og bruk
som ei klar følgje;
heilt klart, absolutt (2, 2), nødvendigvis, uomtvisteleg
Døme
- kvaliteten vil uvegerleg bli dårlegare når alle får dårlegare tid;
- inflasjonen fører uvegerleg til meir arbeidsløyse