Bokmålsordboka
gemenhet
substantiv hankjønn eller hunkjønn
| kjønn | entall | flertall | ||
|---|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form | |
| hankjønn | en gemenhet | gemenheten | gemenheter | gemenhetene |
| hunkjønn | ei/en gemenhet | gemenheta | ||
| kjønn | entall | flertall | ||
|---|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form | |
| hankjønn | en gemenhet | gemenheten | gemenheter | gemenhetene |
| hunkjønn | ei/en gemenhet | gemenheta | ||