Bokmålsordboka
vikinghøvding
substantiv hankjønn
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form |
| en vikinghøvding | vikinghøvdingen | vikinghøvdinger | vikinghøvdingene |
Betydning og bruk
høvding (2) i vikingtiden
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form |
| en vikinghøvding | vikinghøvdingen | vikinghøvdinger | vikinghøvdingene |