utbrytar
substantiv hankjønn
Tyding og bruk
- person som bryt seg ut frå ein stad, til dømes fengsel eller annan lukka institusjon
- person som bryt ut frå parti, foreining eller liknande, ofte for å lage ny gruppering
- idrettsutøvar som rykkjer frå hovudfeltet;jamfør brot (10) og utbrot (3)
Døme
- hovudfeltet tok att utbrytarane