symmetri
substantiv hankjønn
Opphav
frå gresk, opphavleg ‘sammål’; av sym- og -metriTyding og bruk
- det at to halvdelar kan oppfattast som spegelbilete av kvarandre;til skilnad frå asymmetri (1)
- i overført tyding: ytre samsvar eller gode proporsjonar mellom dei einskilde delane av ein heilskap;
Døme
- hagen har fin symmetri;
- dei arbeider med den manglande symmetrien i forholdet