vinnar
substantiv hankjønn
Opphav
norrønt vinnari; av vinne (3Tyding og bruk
- ein som har vunne (til dømes i strid, konkurranse, leik eller lotteri);
Døme
- vinnaren av Holmenkollstafetten;
- kven blir vinnarar og taparar i valet?
- vinnarane i lotteriet
- spelkort som ein kan rekne med å ta stikk (1, 5) med
Døme
- sitje med ein vinnar på hand