kasserar
substantiv hankjønn
Opphav
gjennom tysk; frå italiensk cassiere, av cassa ‘kasse’Tyding og bruk
- person som tek seg av inn- og utbetalingar, rekneskap (1) og liknande i ei forretning, ein organisasjon og liknande
Døme
- han er kasserar i husflidslaget
- tilsett i bank som sit i kassa og ekspederer kundar
Døme
- den maskerte ranaren trua kasseraren