Nynorskordboka
vitneavhøyring
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei vitneavhøyring | vitneavhøyringa | vitneavhøyringar | vitneavhøyringane |
Tyding og bruk
det å avhøyre eit vitne (1, 2)
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei vitneavhøyring | vitneavhøyringa | vitneavhøyringar | vitneavhøyringane |