Nynorskordboka
tjukk
adjektiv
eintal | fleirtal | ||
---|---|---|---|
hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
tjukk | tjukt | tjukke | tjukke |
gradbøying | ||
---|---|---|
komparativ | superlativ ubunden form | superlativ bunden form |
tjukkare | tjukkast | tjukkaste |
Opphav
norrønt þjokkr, þjukkr, þykkrTyding og bruk
- som har stor masse;
Døme
- ein tjukk stolpe;
- ha tjukke fingrar;
- låra har vorte tjukkare i det siste;
- eg likar å vere litt tjukk
- som har einskilde delar som veks eller står tett saman;
Døme
- tjukt gras;
- gå inn i tjukke skogen;
- bu midt i tjukke byen;
- det var tjukt med folk
- som er laga av grove og varme materiale
Døme
- kle på seg ei tjukk jakke;
- pakke seg inn i eit tjukt teppe
- om væske: som flyt tungt;
Døme
- tjukk måling;
- gjere sausen tjukk og god
- om gass eller luft: som er vanskeleg å sjå gjennom
Døme
- tjukk luft;
- tjukk røyk;
- skyene var tjukke og mørke
- om røyst: som skurrar eller læt ureint
Døme
- vere tjukk i mælet;
- røysta vart tjukk av gråt
- om talemål: utprega, folkeleg (2)
Døme
- prate eit tjukt sognemål;
- ha ein tjukk aksent
- om påstand, historie, orsaking eller liknande: som ein må vere naiv eller dum for å tru på
Døme
- nei, den er for tjukk!
Faste uttrykk
- i tjukt og tynti alle situasjonar og utan atterhald
- dei heldt saman i tjukt og tynt
- tjukk i hovudetlite oppvakt, dum
- tjukke slektaheile den utvida slekta
- invitere tjukke slekta i bryllaup;
- høyre til den tjukkaste slekta