Nynorskordboka
kjempar
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein kjempar | kjemparen | kjemparar | kjemparane |
Opphav
av kjempe (2Tyding og bruk
person som kjempar (mot ein motstandar)
- som etterledd i ord som
- forkjempar
- fridomskjempar
- tikjempar