Nynorskordboka
frifinne
frifinna
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å frifinnaå frifinne | frifinn | frifann | har frifunne | frifinn! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| frifunnen + noun | frifunne + noun | den/det frifunne + noun | frifunne + noun | frifinnande |
Etymology
av finne (5 med tyding ‘dømme, meine’Senses and Example Sentences
døme nokon skuldfri;
frikjenne
Example
- den tiltalte vart frifunnen i lagmannsretten