Bokmålsordboka
særskriving, særskrivning
іменник чоловічий або жіночий
| рід | однина | множина | ||
|---|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма | |
| чоловічий | en særskriving | særskrivingen | særskrivinger | særskrivingene |
| en særskrivning | særskrivningen | særskrivninger | særskrivningene | |
| жіночий | ei/en særskriving | særskrivinga | særskrivinger | særskrivingene |
| ei/en særskrivning | særskrivninga | særskrivninger | særskrivningene | |
Значення та вживання
det å skrive to eller flere ord for seg som skulle ha vært skrevet sammen;
til forskjell fra sammenskriving
Приклад
- 'norsk læreren' er en særskriving av 'norsklæreren'