Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no
, Bokmålsordboka og Nynorskordboka
Bokmålsordboka og Nynorskordboka
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Meny
Hjelp
Om ordbøkene
Innstillingar
Kontakt oss
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Avansert søk
Vanleg søk
Ordbøker
Begge ordbøkene
Bokmålsordboka
Nynorskordboka
Søk
Oppslagsord
Med bøygde former
Fritekstsøk
Ordklasse
alle
verb
substantiv
adjektiv
pronomen
determinativ
adverb
preposisjonar
konjunksjonar
subjunksjonar
interjeksjonar
Nullstill
Listevisning
Søkjehjelp
Eitt treff
Nynorskordboka
1
oppslagsord
vokal
1
I
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Opphav
frå
latin
, substantivering av
vocalis
(
littera
) ‘klangfull (bokstav)’, av
vox
‘røyst’
Tyding og bruk
stemd språklyd som ein lagar med artikulasjonsorgana når ein lèt luft strøyme meir
eller
mindre fritt ut gjennom munnen
;
sjølvlyd
;
til skilnad frå
konsonant
Døme
vokalane våre er a, e, i, o, u, y, æ, ø og å
;
låge eller høge vokalar
;
korte eller lange vokalar
Artikkelside