Avansert søk

4 treff

Nynorskordboka 4 oppslagsord

oppseding

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å sede opp;
opplæring i gode seder;
påverknad ein blir utsett for frå miljøet

øydeleggje, øydelegge

øydeleggja, øydelegga

verb

Opphav

av dansk ødelægge og bokmål ødelegge; jamfør norrønt leggja í eyði

Tyding og bruk

  1. påføre skade (slik at noko blir ubrukeleg);
    skade, rasere
    Døme
    • øydeleggje egga på kniven;
    • bombinga hadde øydelagt byen heilt;
    • ungane øydelegg ting;
    • stormen øydela frukttrea
    • brukt som adjektiv:
      • ein øydeleggjande krig;
      • ein øydelagd by
  2. påføre psykisk skade
    Døme
    • han kom til å øydeleggje guten med den oppsedinga si
  3. gjere ende på (noko verdifullt)
    Døme
    • dei vil ikkje øydeleggje venskapen mellom dei;
    • han øydelegg livet sitt med vitlaus framferd;
    • ho har fått øydelagd sitt gode namn og rykte

Faste uttrykk

  • øydeleggje seg
    skade seg;
    kome til skade
    • han øydela seg på ein treningstur

opptukting

substantiv hokjønn

Opphav

opphavleg ‘det å tukte opp’

Tyding og bruk

oppseding

Faste uttrykk

  • naturen går over opptuktinga
    dei naturlege driftene vinn over oppsedinga

naturen går over opptuktinga

Tyding og bruk

dei naturlege driftene vinn over oppsedinga;