post 2
substantiv hankjønn
Opphav
av italiensk posto; av latin ponere ‘setje, stille’Tyding og bruk
- tilvist stad for vaktteneste, utkik, kontroll eller liknande
Døme
- stå på post;
- vere på sin post;
- postane i eit orienteringsløp
- som etterledd i ord som
- grensepost
- utkikspost
- utpost
- underavdeling i sjukehus
Døme
- avdelinga har tre postar med 20 senger kvar
- lønt stilling (5);jobb
Døme
- søkje halv post;
- seie opp posten sin
- som etterledd i ord som
- huspost
- statsrådspost
Faste uttrykk
- vere på postvere på vakt, vere årvak
- her har ikkje leiinga vore på post