Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

svekk 2

substantiv inkjekjønn

Opphav

same opphav som svik fordi dei trudde sjukdomen var påtrolla

Tyding og bruk

eldre nemning for rakitt

svekkje, svekke

svekkja, svekka

verb

Opphav

frå lågtysk; samanheng med svak

Tyding og bruk

gjere svak;

Døme

sjukdomen har svekt henne;
dei svekte stoda si;
svekkje det gode førstegongsinntrykket;
sånne skandalar svekkjer tillita vår til politikarane

brukt som adjektiv:
- ha svekt syn