Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

pral

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

skryt, storlæte

prale

prala

verb

Tyding og bruk

skryte, kyte, briske seg

Døme

ingen pralar rundt med medaljar lenger