Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

sviv

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt svif

Tyding og bruk

det å svive (1);
fart noko sviv med
Døme
- dynamoen har for lite sviv
det å flakke ikring
stutt stykke veg;
svipp, svitt
Døme
- det er berre eit lite sviv nedi dalen
brå kjensle eller tanke;
hugskot

sving

substantiv hankjønn

Opphav

Tyding og bruk

rørsle som går i ring eller i boge
Døme
- gjere ein sving med armen
bøyg på linje, elv, veg eller liknande;
boge (1), krok (2)
Døme
- vegen har mange brå svingar;
- køyre ein sving utanom
- - innersving
  - yttersving
liten tur eller runde;
slag (1, 11);
svipp
Døme
- ho gjorde ein sving bortover golvet;
- han skal ein sving heimom
fart, framdrift
Døme
- dei fekk sving på sakene

Faste uttrykk

henge med i svingane
klare å følgje med (i ei utvikling eller i noko som hender);
henge med
i sving
i aktivitet eller verksemd
boka set fantasien i sving;
dei er i full sving med oppgåva

svippe

svippa

verb

Opphav

Tyding og bruk

gjere ein snartur
Døme
- eg kan svippe bort på butikken for deg
bringe raskt, særleg med bil
Døme
- kan du svippe meg til stasjonen?

svipp

substantiv hankjønn

Opphav

same opphav som svip

Tyding og bruk

snartur, svipptur

Døme

stikke heimom ein svipp;
ta seg ein svipp til byen

svitt

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

Døme

gjere ein svitt innom