Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
12 treff

Nynorskordboka 12 oppslagsord

vitne 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt vitni; av vite

Tyding og bruk

  1. person som har sett noko skje og som seinare kan fortelje om det;
    jamfør augevitne og tidsvitne
    Døme
    • vere vitne til ein historisk augeblink
  2. i jus: person som gjev utsegn i retten om kva han eller ho i eit visst høve har sett, høyrt, kjent, meint eller sagt;
    jamfør rettsvitne
    Døme
    • sakkunnig vitne;
    • møte som vitne i ei rettssak
  3. person som er til stades for å bekrefte at ei handling har gått føre seg på lovleg vis, til dømes ved skriving av testament;
  4. i religiøst språk: person som har sett eller høyrt Kristus, eller som kjenner seg kalla til å forkynne Guds ord

Faste uttrykk

  • taust vitne
    1. person som har sett noko som han eller ho ikkje fortel om
      • han var eit taust vitne til kva mora gjorde
    2. noko som er på ein stad der noko hender
      • husa står som tause vitne om ei anna tid
    3. indisium, spor (1, 1)
      • skothol i veggen er tause vitne om terroren
Artikkelside

psykiatrisk

adjektiv

Tyding og bruk

som gjeld (behandling av) psykiske lidingar
Døme
  • dei treng psykiatrisk behandling;
  • han vart lagt inn på psykiatrisk avdeling;
  • ho var psykiatrisk sakkunnig i retten
Artikkelside

ekspert

substantiv hankjønn

Opphav

av latin expertus ‘røynd’; jamfør eksperiment

Tyding og bruk

særleg sakkunnig person;
Døme
  • ein økonomisk ekspert;
  • vere ekspert i kjernefysikk;
  • ekspertane åtvarar mot forslaget;
  • dei fremste ekspertane på området
Artikkelside

ekspertise

substantiv hankjønn

Opphav

frå fransk

Tyding og bruk

  1. samling av ferdigheiter, kunnskapar og erfaringar innanfor eit emne, fagområde eller liknande;
    Døme
    • mangle ekspertise;
    • juristar med høg ekspertise på folkerett
  2. særleg sakkunnig person eller gruppe;
    ekspert eller gruppe av ekspertar
    Døme
    • hyre inn ekspertise;
    • utanlandsk ekspertise har undersøkt området
Artikkelside

fuske

fuska

verb

Opphav

av tysk fuschen, pfuschen ‘gjere dårleg arbeid, fare fort’

Tyding og bruk

  1. bruke ulovlege middel;
    Døme
    • fuske til eksamen;
    • han fuskar alltid i kortspel
  2. gjere dårleg arbeid;
    fungere dårleg;
    slurve
    Døme
    • fuske frå seg noko;
    • motoren fuskar
  3. sysle med utan å vere sakkunnig
    Døme
    • fuske i faget
Artikkelside

lek 4

adjektiv

Opphav

norrønt leikr, gjennom lågtysk; frå gresk laikos ‘som høyrer til folket’

Tyding og bruk

  1. som ikkje er prestevigd
  2. som ikkje er faglært eller sakkunnig;
    Døme
    • lek og lærd
Artikkelside

responsum

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå latin

Tyding og bruk

svar eller fråsegn frå ein sakkunnig person eller eit utval av ekspertar
Døme
  • gje responsum
Artikkelside

sensor 1

substantiv hankjønn

Uttale

senˊsor, i fleirtal senˊsorar eller  sensoˊrar

Opphav

frå latin, av censere ‘vurdere’

Tyding og bruk

  1. person som driv med sensur (1) av innhaldet i bøker, filmar, teaterstykke eller liknande
  2. sakkunnig som vurderer eksamensprestasjonane til ein kandidat;
    jamfør sensur (2)
Artikkelside

konsulent

substantiv hankjønn

Opphav

frå latin; jamfør konsultere

Tyding og bruk

sakkunnig rettleiar;
Artikkelside

sakkunnig

adjektiv

Tyding og bruk

som sit inne med sakkunne
Døme
  • eit sakkunnig råd
  • brukt som substantiv:
    • ein sakkunnig skal uttale seg om saka
Artikkelside