Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

dundring

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å dundre;

Døme

den sugande dundringa frå fossen;
dundring på døra

dunder 2

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

av lågtysk dunner, donder ‘tore’

Tyding og bruk

buldrande lyd;
dundring
Døme
- dunder og brak;
- no høyrest det dunder og smell
fanden (1
Døme
- gå til dunders

dunder 1

substantiv hankjønn

Opphav

samanheng med dundre ( og dunder (

Tyding og bruk

alkoholhaldig drikk av denaturert sprit og til dømes mandelolje og rigabalsam

drøn, drønn

substantiv inkjekjønn

Opphav

Tyding og bruk

brå og kraftig lyd, særleg frå ting som støyter saman eller eksploderer;

Døme

dei høyrde eit høgt drøn;
drønet frå skotet fylte rommet

brak

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt brak; som førsteledd frå svensk

Tyding og bruk

sterk og knakande lyd av noko som fell, eksploderer eller liknande;
braking;
dunder (2, 1);
smell (2, 1)
Døme
- velte bordet med dunder og brak;
- ho vakna av bulder og brak oppe i fjellsida;
- isen brast med knak og brak
brukt som førsteledd i samansetningar: med kraftig verknad;
i ord som braknederlag, braktap, braksiger og brakval

Faste uttrykk

med eit brak
1. med høg lyd
  slå døra igjen med eit brak
2. i overført tyding: brått og ettertrykkeleg
  vakne med eit brak;
  ein forfattar som slo gjennom med eit brak