Avansert søk

Bokmålsordboka 4 oppslagsord

ærbar

adjektiv

Opphav

fra tysk; av ære (

Betydning og bruk

som er moralsk lytefri;

anstendig (2), sømmelig

Eksempel

leve et ærbart liv;
en ærbar kvinne

ærbarhet

substantiv hunkjønn eller hankjønn

Betydning og bruk

det å være ærbar;

Eksempel

i all ærbarhet

tuktig

adjektiv

Opphav

fra lavtysk

Betydning og bruk

foreldet: anstendig, ærbar;

motsatt utuktig

dydsiret

adjektiv

Opphav

‘siret, dvs. pyntet, med dyd’

Betydning og bruk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

ærbar

adjektiv

Opphav

frå tysk; av ære (

Tyding og bruk

som er moralsk lytefri;

anstendig (2), sømeleg

Døme

leve eit ærbart liv;
ei ærbar kvinne

ærbarheit

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å vere ærbar;

Døme

i all ærbarheit

tuktig

adjektiv

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

forelda: sømeleg, ærbar;

motsett utuktig