Nynorskordboka
grunnkjend, grunnkjent
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| grunnkjend | grunnkjent | grunnkjende | grunnkjende |
| grunnkjent | grunnkjente | grunnkjente | |
Tyding og bruk
godt kjend
Døme
- vere grunnkjend på staden
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| grunnkjend | grunnkjent | grunnkjende | grunnkjende |
| grunnkjent | grunnkjente | grunnkjente | |