Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

veikje 2, veike 3

veikja, veika

verb

Opphav

norrønt veikja ‘bøye’

Tyding og bruk

gjere veik (, 1) eller veikare;

miste kraft

Døme

sjukdom veikjer kroppen;
dei tvilsame døma veikte framstillinga

veike 1, veikje 1

substantiv hokjønn

Tyding og bruk