Avansert søk

7 treff

Nynorskordboka 7 oppslagsord

rådgjerd

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. hjelperåd mot sjukdom eller skade;
    Døme
    • førebyggjande rådgjerder mot ugras

straff

substantiv hokjønn

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

rådgjerd eller gjengjeld for brotsverk, misgjerd eller ulydnad;
refsing, tukting
Døme
  • mild straff;
  • få straff som fortent

Faste uttrykk

  • sone straffa si
    sitje i fengsel;
    bøte for ei misferd

åtgjerd

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt atgerð

Tyding og bruk

  1. tiltak for å løyse eit problem eller forbetre noko;
    Døme
    • gripe til militære åtgjerder;
    • åtgjerder mot skadeinsekt
  2. Døme
    • eg må finne ei åtgjerd

føregjerd

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. Døme
    • ta føregjerder mot noko
  2. seremoni eller ritual, særleg i folketru
    Døme
    • utføre magiske føregjerder for å få god avdrått

hestekur

substantiv hankjønn

Opphav

opphavleg ‘kur for sjuk hest’

Tyding og bruk

  1. særs hard kur (1, 1) mot sjukdom, med mykje og sterk medisin
  2. i overført tyding: hardhendt rådgjerd
    Døme
    • det må ein hestekur til for å få økonomien på fote att

profylakse

substantiv hankjønn

Opphav

frå gresk, av pro ‘for, før’ og phylaksis ‘vern’; jamfør pro-

Tyding og bruk

i medisin: førebyggjande rådgjerd mot sjukdom

forholdsregel

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

førebyggjande tiltak;
Døme
  • ta dei nødvendige forholdsreglane