Avansert søk

25 treff

Nynorskordboka 25 oppslagsord

ingeniør

substantiv hankjønn

Uttale

insjeniøˊr

Opphav

frå fransk, av mellomalderlatin ingenium ‘(krigs)maskin’; av latin ingenium ‘huglag, skarpsinn, oppfinningsevne’

Tyding og bruk

person med høgare teknisk utdanning;
forkorta ing.;

ortopediingeniør

substantiv hankjønn

Opphav

av ortopedi og ingeniør

Tyding og bruk

person som er utdanna til å hjelpe pasientar som treng protesar og ortosar

vegingeniør

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

ingeniør med vegbygging som fag

sivilingeniør

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

ingeniør som har mastergrad i teknologiske fag

teknikar

substantiv hankjønn

Opphav

frå tysk; av teknikk

Tyding og bruk

  1. fagperson med teknisk utdanning og som gjer dei tekniske delane av eit fag eller yrke;
    jamfør ingeniør
  2. person som utfører noko med stor praktisk dugleik
    Døme
    • som fotballspelar er han ein glimrande teknikar

skipsingeniør

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

ingeniør som er utdanna til å konstruere og byggje skip

vidareutdanne

vidareutdanna

verb
kløyvd infinitiv: vidareutdanna

Tyding og bruk

gje tilleggsutdanning
Døme
  • vidareutdanne arbeidskrafta i kommunen

Faste uttrykk

  • vidareutdanne seg
    utdanne seg videre
    • han er i ferd med å vidareutdanne seg til fysioterapeut;
    • eg vidareutdanna meg til ingeniør

VVS-ingeniør

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

ingeniør med kompetanse i varme-, ventilasjons- og sanitærteknikk;
jamfør VVS

vidareutdanne seg

Tyding og bruk

utdanne seg videre;
Døme
  • han er i ferd med å vidareutdanne seg til fysioterapeut;
  • eg vidareutdanna meg til ingeniør

svakstraumsingeniør

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

ingeniør med svakstraum som fag