Avansert søk

2 treff

Nynorskordboka 2 oppslagsord

engel

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt engill, av gresk angelos ‘bodberar’; jamfør evangelium

Tyding og bruk

  1. himmelsk vesen som tener Gud
    Døme
    • Guds engel;
    • engelen Gabriel
  2. person som kjem til og bergar noko eller nokon;
    Døme
    • ein reddande engel
  3. uvanleg snill og tolmodig person
    Døme
    • å, du er ein engel
  4. vesen som tener djevelen
    Døme
    • ein Satans engel

erkeengel

substantiv hankjønn

Opphav

frå gresk

Tyding og bruk

i jødedomen og kristendomen: engel (1) som står over dei andre i rang;
jamfør erke- (1)
Døme
  • erkeengelen Gabriel