vange 2
substantiv hankjønn
Opphav
frå tysk; same opphav som vange (1Tyding og bruk
- sidestykke i trapp eller stige, som trinna er festa i
- sidestykke i peis
- langsgåande berebjelke i bilunderstell
- kvar av dei to parallelle føringane på ein dreiebenk, høvelmaskin eller liknande