Avansert søk

Nynorskordboka 1 oppslagsord

besynderleg

adjektiv

Uttale

besynˊderleg

Opphav

frå lågtysk; av synderleg

Tyding og bruk

som stikk seg ut;

underleg, merkeleg, påfallande, rar

Døme

det var besynderleg til åtferd;
ein besynderleg framgangsmåte;
vere kledd på ein besynderleg måte