Nynorskordboka
ærbar
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| ærbar | ærbart | ærbare | ærbare |
Opphav
frå tysk; av ære (1Tyding og bruk
som er moralsk lytefri;
Døme
- leve eit ærbart liv;
- ei ærbar kvinne
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| ærbar | ærbart | ærbare | ærbare |