Nynorskordboka
villa
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein villa | villaen | villaar | villaane |
| villaer | villaene | ||
Opphav
gjennom italiensk; frå latinTyding og bruk
stort og frittliggjande bustadhus, oftast med hage
Døme
- pusse opp ein gammal villa;
- ein stor og fornem villa