Nynorskordboka
vigør
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein vigør | vigøren | vigørar | vigørane |
Opphav
gjennom fransk; frå latin ‘livskraft, styrke’Faste uttrykk
- i vigørfrisk og sterk; i godt humør; ved god helse
- ungen er i vigør frå tidleg om morgonen;
- ho byrjar bli gammal, men ho er no i full vigør framleis