Nynorskordboka
vaktel
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein vaktel | vaktelen | vaktlar | vaktlane |
Opphav
frå lågtyskTyding og bruk
liten hønsefugl i fasanfamilien med gulbrun fjørdrakt;
Coturnix coturnix