Nynorskordboka
usømd
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei usømd | usømda | usømder | usømdene |
Tyding og bruk
det å vere usømeleg;
usømeleg framferd eller tilstand
Døme
- i den heimen tolererer dei ikkje usømd