Nynorskordboka
uskjøneleg, uskjønleg, uskjønneleg
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| uskjøneleg | uskjøneleg | uskjønelege | uskjønelege |
| uskjønleg | uskjønleg | uskjønlege | uskjønlege |
| uskjønneleg | uskjønneleg | uskjønnelege | uskjønnelege |
Tyding og bruk
som ikkje er til å skjøne;
Døme
- uskjøneleg skrift;
- åtferda hennar var uskjøneleg