Nynorskordboka
turar
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein turar | turaren | turarar | turarane |
Tyding og bruk
person som er hard til å ture (2, 2);
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein turar | turaren | turarar | turarane |