Nynorskordboka
tidhøveleg
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| tidhøveleg | tidhøveleg | tidhøvelege | tidhøvelege |
Tyding og bruk
- som høver for eller er kravd av samtida
Døme
- tidhøvelege reformer
- som høver med smaken eller moten i ein viss periode;
Døme
- eit tidhøveleg interiør;
- tidhøvelege meiningar