Nynorskordboka
stril
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein stril | strilen | strilar | strilane |
Tyding og bruk
person som høyrer til kystfolket kring Bergen
Døme
- han bur i byen no, men opphavleg er han stril;
- eg er ein stolt stril frå Austevoll