Nynorskordboka
stillesitjande, stillesittande, stillsitjande, stillsittande
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| stillesitjande | stillesitjande | stillesitjande | stillesitjande |
| stillesittande | stillesittande | stillesittande | stillesittande |
| stillsitjande | stillsitjande | stillsitjande | stillsitjande |
| stillsittande | stillsittande | stillsittande | stillsittande |
Tyding og bruk
som stadig sit stille (3;
som fører med seg at ein må sitje stille
Døme
- eg har eit stillesitjande arbeid