Nynorskordboka
sjage
sjaga
verb
kløyvd infinitiv: -a
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å sjagaå sjage | sjagar | sjaga | har sjaga | sjag!sjaga!sjage! |
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | fleirtal | |
| sjaga + substantiv | sjaga + substantiv | den/det sjaga + substantiv | sjaga + substantiv | sjagande |
Opphav
samanheng med stagTyding og bruk
gå ustøtt;
rage, sjangle