Nynorskordboka
sisten
substantiv hankjønn
| eintal | |
|---|---|
| bunden form | |
| sisten | |
Opphav
substantivering av sist (1Tyding og bruk
- den som blir sist i leik
Døme
- bli sisten
- barneleik der det gjeld å nå att ein deltakar og gje hen eit slag i det ein roper «sisten»
Døme
- gje nokon sisten