Nynorskordboka
sarg
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein sarg | sargen | sargar | sargane |
Opphav
frå tysk ‘kant’Tyding og bruk
- forsterkande ramme mellom beina på bord eller stol
- sidevegg på strengeinstrument