Nynorskordboka
rondell
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein rondell | rondellen | rondellar | rondellane |
Opphav
frå fransk, av rond ‘rund’Tyding og bruk
- rund skive
- rundt festningstårn på hjørnet av ein borgmur