Nynorskordboka
potentat
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein potentat | potentaten | potentatar | potentatane |
Opphav
gjennom fransk; frå latin potentatus ‘makt’Tyding og bruk
mektig person;
herskar
Døme
- ein konflikt mellom lokale stridsherrar og potentatar