Nynorskordboka
fråvikande
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| fråvikande | fråvikande | fråvikande | fråvikande |
Tyding og bruk
- som vik av;
Døme
- ha eit fråvikande syn
- som ein kan vike av frå
Døme
- regelen er fråvikande
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| fråvikande | fråvikande | fråvikande | fråvikande |