Nynorskordboka
fråvenjing, fråvenning
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei fråvenjing | fråvenjinga | fråvenjingar | fråvenjingane |
| ei fråvenning | fråvenninga | fråvenningar | fråvenningane |
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei fråvenjing | fråvenjinga | fråvenjingar | fråvenjingane |
| ei fråvenning | fråvenninga | fråvenningar | fråvenningane |