Nynorskordboka
enklave
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein enklave | enklaven | enklavar | enklavane |
Opphav
gjennom fransk; frå latin in ‘i’ og clavis ‘nøkkel’, opphavleg ‘noko innestengt’Tyding og bruk
- stat eller del av ein stat som er heilt omgjeven av territoriet til ein annan stat;jamfør eksklave
Døme
- Vatikanstaten ligg som ein enklave i Italia;
- den italienske enklaven inne i Sveits
- område eller gruppe som skil seg frå omgjevnadene
Døme
- enklavar av industri med utanlandske eigarar