Artikkelside

Nynorskordboka

rangling

substantiv hokjønn

Bøyningstabell for dette substantivet
eintal		fleirtal
ubunden form	bunden form	ubunden form	bunden form
ei rangling	ranglinga	ranglingar	ranglingane

Tyding og bruk

det å rangle (, 2);

festing, turing;

Døme

det vart litt rangling i helga;
hun vart heilt utsliten av all ranglinga