Nynorskordboka
vegbit, vegbete
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein vegbete | vegbeten | vegbetar | vegbetane |
| ein vegbit | vegbiten | vegbitar | vegbitane |
Tyding og bruk
lite stykke veg;
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein vegbete | vegbeten | vegbetar | vegbetane |
| ein vegbit | vegbiten | vegbitar | vegbitane |