Nynorskordboka
runk
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein runk | runken | runkar | runkane |
Tyding og bruk
det å runke;
ein omgang med runking
Døme
- ta seg ein runk
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein runk | runken | runkar | runkane |